Dokładność

Wyliczona, a nie udekorowana

Niektóre plakaty rozsypują gwiazdy w ładny wzór. CelestiArt liczy niebo: każda gwiazda, Księżyc i planety stoją tam, gdzie naprawdę były, widziane z twojego miejsca w twojej minucie.

Mapa nieba nad Lizboną 12 sierpnia 1996 z zaznaczonymi planetami Saturn i Jowisz
Lizbona, 12 sierpnia 1996, 23:40. Jowisz i Saturn są tam, gdzie naprawdę były tamtej nocy.

Co jest na mapie

Jak liczymy niebo

  1. Twoja godzina lokalna staje się uniwersalną chwilą. Wpisana godzina to czas na zegarach w tym miejscu, ze strefą czasową i zasadami czasu letniego obowiązującymi w tym dniu.
  2. Obrót Ziemi. Ta chwila zamienia się w datę juliańską, a potem w lokalny czas gwiazdowy: która część nieba była nad tobą.
  3. Chybotanie Ziemi. Pozycje z katalogu dotyczą roku 2000; poprawiamy je o precesję, powolne wędrowanie osi Ziemi, do twojej daty.
  4. Twój horyzont. Każda pozycja gwiazdy jest przeliczana na wysokość i kierunek widziane z twojej szerokości i długości geograficznej.
  5. Plakat. Sklepienie niebieskie rzutujemy na płaski krąg: punkt dokładnie nad tobą jest w środku, horyzont na brzegu.

Księżyc i planety liczy otwarta biblioteka astronomy-engine. Automatyczne testy sprawdzają obliczenia na znanych faktach – na przykład Gwiazda Polarna musi stać na wysokości równej szerokości geograficznej obserwatora.

Jak czytać mapę

Źródła danych

Katalog gwiazd, figury i nazwy gwiazdozbiorów oraz zarys Drogi Mlecznej pochodzą z otwartych zbiorów danych d3-celestial, opartych na katalogach gwiazd z domeny publicznej. Pozycje ciał Układu Słonecznego daje astronomy-engine, a wyszukiwarka miejsc korzysta z geokodowania Open-Meteo.

Kiedy tylko zechcesz

Projektowanie nic nie kosztuje. Płacisz dopiero, gdy ci się spodoba.